Бодохнээ, урд нь надаас хэн нэгэн юунд дургуйг минь, юунд дуртайг минь, яагаад гдгийг нь, жаахан бхда ямар байсныг, ганцаардахаас айдаг эсэхийг ч тэр, хүнийг хайрлаж байсан үгүйг минь мэдэх гээд хэл ам сугалчих шахам асуултаар булж бгаагуйм бн. харин эсрэгээрээ би л дандаа яагаад тэгсийн? ямр учраас? юу мэдэрсэн бэ гээд л дандаа асуугаад тэгээд сонсдог байж. зарим н дургуйлэхнэ, харин зарим н хариулаад л, хариулаад л... дотроо бгаа бүхнээ уудлаад уужирдаг, тгээд намайг дотныхоо хүний тоонд оруулдаг байж.
Би ч тэгээд юун сонсох дуртайн. Нэг талаар сонсож чаддаг байна гэдэг сайн тал энэ тэр гэж хаацайлж болох боловч ногоо талаар би доторхоо хүнд нэхх яриад байх дургуй байдагтай холбооотой бх, тхдэ оороо тэрийгээ хүлээн зовшоордгуу кк.
No comments:
Post a Comment